Dialogus miraculorum [Strange, 1851]: V, 29, 1

StatusÉtatZustandStatoEstatus:
publishedpubliéveröffentlichtpubblicatopublicado
IdentifierIdentifiantIdentifikationsnummerIdentificatoreIdentificador:
TE018571
How to citeComment citerZitierweise fürCome citareCómo citar:
"TE018571 (Dialogus miraculorum [Strange, 1851]: V, 29, 1)", Thesaurus exemplorum medii aevi, http://thema.huma-num.fr/exempla/TE018571 (accessed 2022-12-08).« TE018571 (Dialogus miraculorum [Strange, 1851]: V, 29, 1) », Thesaurus exemplorum medii aevi, http://thema.huma-num.fr/exempla/TE018571 (consulté 2022-12-08)."TE018571 (Dialogus miraculorum [Strange, 1851]: V, 29, 1)", Thesaurus exemplorum medii aevi, http://thema.huma-num.fr/exempla/TE018571 (zugegriffen 2022-12-08)."TE018571 (Dialogus miraculorum [Strange, 1851]: V, 29, 1)", Thesaurus exemplorum medii aevi, http://thema.huma-num.fr/exempla/TE018571 (consultato 2022-12-08)."TE018571 (Dialogus miraculorum [Strange, 1851]: V, 29, 1)", Thesaurus exemplorum medii aevi, http://thema.huma-num.fr/exempla/TE018571 (accedido 2022-12-08).

ExemplumExemplumExemplumExemplumExemplum

CollectionRecueilSammlungRaccoltaColección:
AuthorAuteurVerfasserAutoreAutor:
Caesarius Heisterbacensis
SummaryRésuméZusammenfassungSommarioResumen:
(Fr.) Guillaume, abbé du Val-Dieu, étant en route vers Eberbach avec un convers nommé Adolphe, s’arrêta à Cologne où habitait la sœur d'un de ses moines, possédée par le diable. En profitant de l'occasion, Guillaume interrogea le démon sur l’état des âmes de ceux qui étaient récemment morts dans son monastère et sur d'autres sujets. Adolphe demanda alors à l’abbé la permission de parler en tête-à-tête avec la possédée. L’abbé consentit. Le convers demanda si le diable connaissait quelque chose du mauvais à son sujet. Le diable lui révéla les péchés qu'il n'avait jamais confessés : avoir reçu et garder, la veille, de l'argent sans informer l’abbé, et avoir nourri les pauvres sans demander la permission de dépenser la récolte de l'abbaye. Adolphe alla aussitôt confesser ces péchés et dès qu'il le fit, la possédée ne s'en souvenait plus.
CommentaryCommentaireKommentarCommentoComentario:

L'abbaye du Val-Dieu situé à Aubel, dans le pays de Herve, dans la province de Liège (Belgique), fut fondée aux environs de 1215 comme fille d'Eberbach.

Original textTexte originalOriginaltextTesto originaleTexto original

CAPITULUM XXIX De Abbate sanctae Agathae, monacho et converso eius, qui videntes diabolum defecerunt.

Ante hos annos duodecim Wilhelmus Abbas de sancta Agatha Dioecesis Leodiensis, quae est domus ordinis Cisterciensis, dum tempore quodam iturus esset Eberbachum, ad quam pertinet domus illa, venissetque Coloniam, dixit monacho suo atque converso Adolpho nomine: Opus est misericordiae, ut videamus obsessam illam, germanam scilicet talis conversi nostri de Eberbacho, ut per nos eius ille statum cognoscat. Quod cum illis placuisset, et domum, in qua illa cum multis et inter multos sedens erat, intrassent, cum Abbas nescio unde eam interrogaret, et illa nihil omnino responderet, subiunxit: Vis aliquid mandare fratri tuo? Illa obmutescente, adiecit Abbas: Adiuro te per eum quem hodie in missa tractavi, ut respondeas mihi. Mox diabolo obediente, et per os feminae ad interrogata respondente, rogatus est Abbas tam a converso quam a monacho, ut illam super solarium duceret, quatenus privato eius uti possent colloquio. Quod cum factum esset, et de diversis ab Abbate diabolus interrogaretur, et respondendo nimis mentiretur, ait: Adiuro te per Altissimum, ut non nisi vera mihi respondeas. Quod cum promisisset, iussit monachum atque conversum paululum secedere. Quem cum interrogasset de statu quarundam animarum tam apud Eberbachum quam apud sanctam Agatham nuper defunctorum, ita probabiliter de singulis, quos tamen nunquam femina viderat, disseruit, ut Abbas de veritate nihil ambigeret. Dicebat, tales et tales esse in gloria, alios adhuc in poenis retineri. Pro quibus Abbas orationes instituit speciales. Instruxit eum et de aliis multis, ita ut vehementer miraretur. Postea rogatus a converso, ut sibi soli cum solo loqui liceret, et hoc Abbas annuens, cum monacho paululum secederet, ait conversus: Sicut praecepit tibi Abbas meus, videlicet ut ci non nisi vera ad interrogata responderes, ita te moneo, ut si aliquid nosti in me, quod nocivum sit animae meae, dicas mihi in instanti hora. Respondit diabolus: Novi. Heri Abbate tuo ignorante, duodecim denarios apud Traiectum accommodasti a tali femina et in tali loco, misistique illos panniculo inligatos in sinum tuum satis profunde. Quod quidem verum fuerat. Nam idem conversus, sicut retulit, ista cogitavit: Si Abbas tuus alicubi te forte miserit, solidum istum ad expensas habebis. Qui ait: Nosti aliquid amplius? Dicente diabolo, novi te furem esse; respondit conversus: Ex quo veni ad ordinem, nullius mihi furti conscius sum. Tunc ille: Ego tibi furtum tuum ostendam. Quando cara illa fuerunt tempora, annonam et quaedam alia, quae monasterii tui fuerunt, et non tua, pauperibus erogabas. Respondente converso, non putavi huiusmodi misericordiae opera peccatum esse; ait daemon: Sunt per meam veritatem, quia sine licentia facta, nec aliquando inde susurrasti, susurrium confessionem appellans. Mox conversus ad Abbatem descendit, in locum secretum illum traxit, et quae sibi fuerant a diabolo obiecta, per humilem confessionem aperiens, condignam poenitentiam suscepit. Tunc ad obsessam rediens, et si adhuc aliquod in se sciret peccatum, obsidentem adinterrogans, audire meruit: Per iudicium meum nihil modo de te novi, quia mox ut genua tua ad susurrium inclinasti, omnia mihi prius scita subtraxisti.
NOVICIUS: In hoc facto satis ostensa sunt tam praesentia daemonis quam virtus confessionis.
MONACHUS: Satis de talibus in distinctione confessionis dictum est. Post haec daemon adiuratus ab Abbate ut exiret, respondit: Quo ibo? Dicente Abbate, ecce os meum aperio, si potes ingredere; ait: Non possum intrare, quia Altissimus hodie intravit. Tunc Abbas: Ascende super hos duos digitos, pollicem et indicem ei offerens. Non valeo, inquit, quia hodie Altissimum tractasti. Dixerat enim missam Abbas de mane. Insistente eo ut exiret, respondit: Nondum vult Altissimus. Adhuc duobus annis ero in ea; post haec in via illius Jacobi liberabitur. Quod ita factum est. Deinde rogatus est Abbas tam a monacho quam a converso, ut diabolo praeciperet, quatenus se eis in sua forma naturali ostenderet. Respondente Abbate, non hoc mihi bonum videtur, sufficiat vobis quod hucusque ei praecepimus; illis obstinatius ut fieret insistentibus, tandem victus ait: Praecipio tibi in virtute Christi, ut in tua naturali specie nobis appareas. Respondente illo, non vultis carere nisi me videatis? et Abbate dicente, non; coepit mulier in oculis eorus turgescere, et ad instar turris ascendere, ita ut oculi eius scintillarent, atque ad similitudinem fornacis fumigarent. Quibus visis, territus ruit in extasim monachus, factus est extra sensum conversus, et nisi Abbas, qui eis constantior erat, diabolo ut pristinam formam resumeret, ocius praecepisset, similem mentis defectum incurrisset. Si his verbis meis minus credis, interroga illos, adhuc, ut opinor, vivunt, viri religiosi sunt, non tibi dicent nisi meram veritatem. Diabolus vero praecipienti obediens, et ad priorem speciem vultum feminae reducens, ait Abbati: Nunquam tam stultum praeceptum praecepisti. Pro certo scias, quia si hodie divinis non communicasses mysteriis, nullus vestrum ulli homini quae hodie vobis ingessissem, diceret. Putas quod possit me homo videre et vivere? Nequaquam. Homines qui erant inferius exspectantes, strepitum superius audientes, ascenderunt, et conversum cum monacho semimortuos reperientes, aqua refocillaverunt, et inter manus illos deportaverunt. Tunc diabolus dixit Abbati: Quo iturus es modo? Respondente Abbate, Eberbachum; subiunxit ille: Ego etiam in Sueverbacho fui, et satis ibi trufavi, yronice nomini alludens. Erat enim post illa tempora, quando conversi se ordini opposuerant. Tam horrendus et tam venenatus est daemonum aspectus, ut non solum sanos infirmet, sed nonnunquam etiam interficiat.

From:
Strange Joseph, 1851. Caesarii Heisterbacensis Monachi Ordinis Cisterciensis Dialogus Miraculorum. Textum ad quatuor codicum manuscriptorum editionisque principiis fidem accurate recognovit Josephus Strange., Köln-Bonn-Brüssel, vols. 2.

ReferencesRéférencesReferenzenRiferimentiReferencias

Tubach:

Tubach Frederic C., 1969. Index exemplorum. A Handbook of medieval religious tales, Helsinki.:

  • #1202 (Var. B (4)) : Confession, written, disappears. (Var.) a.) Confession disappears. A scholar is unable to say his confession because of extreme contrition. The abbot has him write it on paper. Upon reading the terrible sins, he calls on the prior for a decision, but the paper upon which the sins were written has been miraculously wiped clean. (See also: 738, 1139, 4421). Alpha # 102, # 205; CHeist-II #10; CHeist-III #27 var.; EdeB # 176, # 178, # 179 var.; Enx (G) # 1; H13 # 88. H77 # 192, H351 # 15, H380 # 123, H484 # 59, H542 # 4 var., H560 # 17, H586 # 61, H597 # 3 var., H609 # 34, # 35 var., H639 # 9, H669 # 293, H680 # 54, H682 # 3, H690 # 34; JVitryCrane #301; Lib. Ex. # 100; Nicole # 86b; Odo (P) # 182 (Herv. IV, p. 336); Pelbart # 13; Recull # 85 var., # 173; Spec. Laic. (Welter) # 531; Wright # 110; S.T.: J80, V21.1, V21.6.– de Vooys, p. 242; Jacob’s Well # 3; Krappe, Sources, p. 20 # 72 (1); Monteverdi, p. 305 (22); Specchio 1, 150; VitaePatrum var. b.) Devil reveals unconfessed sin. 1. A demon publicly announces the unconfessed sin of a man who hasjust returned from confession, but the man’s having made a general confession forces the devil to deny his original claim. 2. A demon reveals that a girl is no longer a virgin, but her confession makes him deny his original claim. 3. A archbishop is raising the Host when a man is possessed by the devil and accuses a monk of a sin; the monk then confesses. 4. A devil, speaking through a woman, tells a lay brother of his unconfessed sins. The latter confesses and the devil is no longer aware of these sins. (See also: 1569). Aev. # 95ter; CHeist-III #6 bis, ter; CHeist-V #29 var.; H352 # 30, # 31. c.) Sins forgotten. (Var.) A monk claims that he knows all the unconfessed sins of his parishioners; he remembers none, however, when the sinners return from confession. (See also: 4417). Alpha # 171, # 174; CHeist-III #21; cf. 33; EdeB # 184; H14 # 89, H353 # 38, H609 # 40, H659 # 173, H667 # 265, H705 # 47; JVitryCrane #302; Recull # 142, # 145; S.T.: V21.1, V24.1.– Monteverdi, p. 390 (26). (© Frederic C. Tubach)
Manuscripts / editionsManuscrits / éditionsManuskripte / AuflagenManoscritti / edizioniManuscritos / ediciones:
  • Strange Joseph, 1851. Caesarii Heisterbacensis Monachi Ordinis Cisterciensis Dialogus Miraculorum. Textum ad quatuor codicum manuscriptorum editionisque principiis fidem accurate recognovit Josephus Strange., Köln-Bonn-Brüssel, vols. 2. p. 312-313..

ImagesImagesBilderImmaginiImágenes (0)

Exempla in this collectionExempla dans le même recueilExempla in derselben SammlungExempla in questa stessa raccoltaExempla de la misma colección:

Download this exemplum asTélécharger le fichier de cet exemplum au formatLaden Sie die Datei dieses Exemplums im FormatScarica questo exemplum comeDescargue este documento en formato:

TE018571.xmlTE018571.pdf

Download the complete collection of exemplaTélécharger la collection complète des exemplaLaden Sie die komplette Sammlung von Exempla herunterScarica la raccolta completa di exemplaDescargue la colección completa de exempla

Les exempla du ThEMA sont mis à disposition selon les termes de la Licence Creative Commons Attribution - Pas d’Utilisation Commerciale - Partage dans les Mêmes Conditions 4.0 International.ThEMA exempla are made available under the Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 4.0 International License.ThEMA exempla werden unter der Creative Commons Namensnennung - Nicht-kommerziell - Weitergabe unter gleichen Bedingungen 4.0 International Lizenz.Las exempla de ThEMA están puestas a disposición en el marco de la Licencia Creative Commons Atribución-NoComercial-CompartirIgual 4.0 Internacional.Gli exempla del ThEMA sono messi a disposizione secondo i termini della Licenza Creative Commons Attribuzione - Non commerciale - Condividi allo stesso modo 4.0 Internazionale.

This work directed by J. Berlioz, M. A. Polo de Beaulieu, and Pascal Collomb is licenced for use under ETALAB Open License 2.0 Ce travail réalisé sous la direction de J. Berlioz, M. A. Polo de Beaulieu et Pascal Collomb est mis à disposition sous licence ETALAB Licence Ouverte 2.0 This work directed by J. Berlioz, M. A. Polo de Beaulieu, and Pascal Collomb is licenced for use under ETALAB Open License 2.0 This work directed by J. Berlioz, M. A. Polo de Beaulieu, and Pascal Collomb is licenced for use under ETALAB Open License 2.0 This work directed by J. Berlioz, M. A. Polo de Beaulieu, and Pascal Collomb is licenced for use under ETALAB Open License 2.0
Powered byPropulsé parPowered byPowered byPropulsado para