Scala coeli [éd. Polo de Beaulieu, 1991]: 810

StatusÉtatZustandStatoEstatus:
publishedpubliéveröffentlichtpubblicatopublicado
IdentifierIdentifiantIdentifikationsnummerIdentificatoreIdentificador:
TE019951
How to citeComment citerZitierweise fürCome citareCómo citar:
"TE019951 (Scala coeli [éd. Polo de Beaulieu, 1991]: 810)", Thesaurus exemplorum medii aevi, http://thema.huma-num.fr/exempla/TE019951 (accessed 2022-06-29).« TE019951 (Scala coeli [éd. Polo de Beaulieu, 1991]: 810) », Thesaurus exemplorum medii aevi, http://thema.huma-num.fr/exempla/TE019951 (consulté 2022-06-29)."TE019951 (Scala coeli [éd. Polo de Beaulieu, 1991]: 810)", Thesaurus exemplorum medii aevi, http://thema.huma-num.fr/exempla/TE019951 (zugegriffen 2022-06-29)."TE019951 (Scala coeli [éd. Polo de Beaulieu, 1991]: 810)", Thesaurus exemplorum medii aevi, http://thema.huma-num.fr/exempla/TE019951 (consultato 2022-06-29)."TE019951 (Scala coeli [éd. Polo de Beaulieu, 1991]: 810)", Thesaurus exemplorum medii aevi, http://thema.huma-num.fr/exempla/TE019951 (accedido 2022-06-29).

ExemplumExemplumExemplumExemplumExemplum

CollectionRecueilSammlungRaccoltaColección:
AuthorAuteurVerfasserAutoreAutor:
Johannes Gobii
Exemplum contextContexte de l'exemplumUmgebung des ExemplumContesto dell'exemplumContexto del exemplum:

De Passione Christi

SummaryRésuméZusammenfassungSommarioResumen:
(Fr.) Une reine veuve refuse de faire la paix avec les ennemis meurtriers de son époux.
SourcesSourcesQuellenFontiFuentes:

Legitur in Libro de /VII. Donis Spiritus Sancti ... = non repéré.

Original textTexte originalOriginaltextTesto originaleTexto original

Tercio est temptationum superativa.

Legitur in Libro de .VII. Donis Spiritus Sancti quod fuit rex qui ex negligencia et fatuitate sua regnum optimum perdidit. Et quia habebat filiam unicam que pauper remansit post patris mortem, requisivit aliquem sponsum probum et nobilem in virtute cujus posset recuperare hereditatem perditam. Quod audiens unus miles probissimus, nobilissimus et pulcerrimus, contrahere cum ea voluit eo quod formositas et discretio illius juvencule sibi placeret. Et celebrato matrimonio, dum iste invadendo hostes sue uxoris et recuperando totaliter regnum vulneratus obcubuisset, juvencula tristis et mesta eum honorifice sepeliri precepit, et omnes armaturas et armesia sui corporis in sua camera reponi mandavit. Et quandocunque illi a quibus abstulerat vir suus hereditatem et qui maliciose expulerant patrem suum et procuraverant mortem sui viri, volebant aliquid de terra sua vel facere pacem et conventionem cum ea, ipsa ingrediebatur cameram suam et contemplabatur fractiones, ictus, vulnerationes, lacerationes, que apparebant in armaturis viri sui, qui omnia sustinuerat propter amorem suum et ut recuperaret sibi illud regnum; unde tunc contemptis hostibus nolebat eis consentire.

Loquendo spiritualiter, iste rex fuit primus homo, habens plenum dominium super se et creaturas terrestres. Quia vero ab hereditate celesti et temporali fuit ejectus per maliciam demonis, id circo mortuus est pauper relicta una filia, scilicet humanitate nostra; et quia Filius Dei benedictus contraxit cum ea et moriendo propter amorem suum recuperavit hereditatem sibi perditam, et nunc qui patrem nostrum exhereditavit, mortem Christi procuravit, vult facere pacem cum ea et presentat multos filios potentissimos quos habet ut in signum federis cum eis contrahat, debet accedere fragilitas humana ad cameram Sacre Scripture vel matris Ecclesie in qua conservat armaturas sponsi mortui.

Et primo debet considerare in rauba, in armaturis carnis Christi quomodo Altissimi Filius sit virorum novissimus, Gloria angelorum est ludibrium peccatorum, pretensum salutis pretium vilissimum reputatur in oculis intuentium, nemo sublimior, nemo despectior: "Esto vilis quantum potes nunquam Christo vilior eris. Ipse siquidem rex regnum et dominus dominantium fuit vilissimo pretio venalis expositus, a vilissimo populo vilissime passus, in vilissimo loco crucifixus et inter latrones positus est, iniquis et vilissimis hominibus deputatus est. Et hoc primo debemus considerare.

Secundo debemus considerare curassium paupertatis ejus. Quomodo in thesauro bonorum omnium fuit summa penuria et artissima paupertas; non habuit unde vitam redimeret, non habuit qui pro eo coram judice staret, non habuit qui nuditatem ejus cooperiret, non habuit ubi caput quiete reclinaret, non habuit aque dulcis etiam unum haustum. Amici deficiebant, inimici insultabant, membra sua languebant, etiam ultimo linguam aceto et felle potabant.

Tercio considerande sunt las plative sue benignitatis, qui non solum mala pacienter sustinuit sed nec nocuit eis nec nocere voluit, ymmo apud Patrem excusavit crucifixores et pro his rogando clamavit: "Pater, ignosce eis!” Unde hereditas sua facta est quasi leo in silva, qui viso cruore in prede magis insevit in eo. Tamen major fuit benignitas quam passio qui compassionem preposuit passioni. Attendat ergo devota mens ad istas blativas que non timuerunt Judeos armatos, judices injustos, coronam spineam, vestimentorum divisionem, aceti et fellis potationem, militum irrisionem, inimicorum subsannacionem, crucis crudelem extensionem, lancee confossionem; quia qui non rapuerat tunc exsolvebat.

Quarto debet attendere ad scutum pacientie ejus, ubi nonfuit dolor super dolorem ejus et angustie parturientis possidebant eum, nec propter hoc judicanti injuste minabatur, ad objecta crimina non respondebat, contra falsitates non murmurabat , voluntarie ad perferendum omnia supplicia se perferebat et cum pacientia omnia sustinebat.

Unde Bernardus : "Caput tremebundum celestibus spiritibus spinarum densitate configitur, oculi mundiores sole in morte caligantur, aures audientes cantus angelicos audiunt peccatorum insultus dicentium: "Crucifige, crucifige eum! “ Os quod docet angelos felle et aceto potatur, facies speciosa prae filiis hominum sputis Judeorum deturpatur, manus que celos fundaverunt cruci clavis affixe extenduntur, pedes quorum scabellum ad orandum quantum sanctum est cruci clavis astringantur. Et quid plura? Linguam habuit ad orandum liberam et matrem discipulo commendandum.

Quinto debet contemplari galea sue innocencie ubi absque peccati labe tam crudelem sustinuit Passionem. Nam attritus est propter scelera nostra et vulneratus propter iniquitates nostras. Et ideo impiissimus esset qui huic nobili tam dura et tam ignominiosa Passio non condoleat, tum non ex sua sed ex nostra culpa passus fuit omnia ista.

Sexto debemus considerare cooperturam equi et hoc fuit caritas, ubi totus expansus se totum in cruce dedit omnibus carnem suam in cibum, sanguinem in potum, animam in precium, brachia in refugium, crucem in clipeum, cor in amoris indicium, aquam in balneum, sudorem in medicamentum, clavos in salvamentum, spineam coronam in ornamentum, verba in documentum, vitam et mortem, utrumque in exemplum. Quid ergo retribuet anima pro tali coopertura. Afferens fecunditatem et ei datur sterilitas, afferens honorem et ei datur contumelia, afferens medicinas et dantur vulnera, afferens vitam et data mors. Attende non solum ad cooperturam hanc, sed ad signa nove gracie que tibi, christiane, monstrantur.

Septimo consideranda est cella ejus. Et hec cella fuit penitentia quando munde et optime complexionate carnes ejus tam violenta et subita dissolutione rupte fuerunt, nec fuit minima particula in qua summus dolor se non diffuderit; unde per omnes artus et per omnia membra, per totum corpus crudelissime extitit vulneratus et praecipue in manibus et pedibus in quibus nervi totius corporis conjunguntur, nec lingua immunis fuit a tanto dolore et cum aceto et felle sic afflicta.

Octavo debet considerare cirotecas et camberies vulnerum pedum et manuum.

Nono debet considerare ensem justicie ibi confractam. Nam judei post Egypti liberationem, maris transvadacionem, manne cibationem, columne processionem, terre optime donationem, regis insinuacionem, prophetarum missionem, miraculorum choruscationem, infirmitatum curationem, sacramentorum salutis institutionem, manus sacrilegas in eum projicientes ceperunt, ligaverunt, illuserunt, flagellaverunt, crucifixerunt et occiderunt.

Attende ergo, o anima, quando demon pacem inire voluerit tecum, quante remunerationis debito astringaris Domino patienti. Respice sanguinem, sudorem, contumeliam flagellorum instantiam, coronam spineam, sputa, ludibria, crucis angariam, patibuli suspendium, vilissime mortis supplicium, et proba nefandissima: et sum certus quod nunquam pacem facies cum demone nec miseram animam tuam filiis suis sponsam donabis.

From:
Polo de Beaulieu Marie Anne (éd.), 1991. Jean Gobi. La Scala coeli, Paris, Editions du CNRS.

ReferencesRéférencesReferenzenRiferimentiReferencias

Tubach:

Tubach Frederic C., 1969. Index exemplorum. A Handbook of medieval religious tales, Helsinki.:

  • #338 : Armor in queen’s bedroom. A king drives a queen from her kingdom. The king’s son loves her and reinstates her. When he dies in battle, she puts his armor in her bedroom. Cf. Gesta (O) # 25; ML # 69; Wright # 147. (© Frederic C. Tubach)
  • #4020 : Queen and bloody shirt. A Queen hangs a bloody shirt in her room to remind her of a knight who died fighting to restore her to her kingdom. Gesta (I) # 177; Gesta (M) # 9, # 41; Gesta (O) # 25, # 66; H55 # 104, H192 # 11, H240 # 65, H256 # 41, H271 # 123, H326 # xxii, H445 # 15, H560 # 18, H719 # 2; Katona # 66; Odo (P) 14 (Herv. IV, p. 396ff.); Tab. Ex. # 215; Violier # 64; Wright # 147.– Herrig, p. 224. (© Frederic C. Tubach)
  • #4585 : Staff and pouch. A noble woman harmed by a tyrant is aided by a pilgrim; she promises to keep his staff and pouch in her room. He dies in battle for her. Gesta (I) # 50; Gesta (M) # 9; Gesta (O) # 25; H133 # 116, H158 # 19, H232 # 24, H267 # 75; Violier # 25; Wright # 147. (© Frederic C. Tubach)
Related worksTextes apparentésVerwandte TexteTesti correlatiTextos relacionados:
  • Blangez Gérard (éd.), 1978. Ci nous dit. Recueil d'exemples moraux, Paris, vols. 2. 97.
  • Hervieux Léopold, 1884. Les Fabulistes Latins. Depuis le siècle d'Auguste jusqu'à la fin du Moyen Age, Paris, vols. 5. IV, 396.
  • Montaiglon Anatole de (éd.), 1854. Geoffroy Chevalier de La Tour Landry, Le Livre du Chevalier de La Tour Landry pour l'enseignement de ses filles. Publié d'après les manuscrits de Paris et de Londres, Paris. ch. 106, p. 206.
Manuscripts / editionsManuscrits / éditionsManuskripte / AuflagenManoscritti / edizioniManuscritos / ediciones:
  • Polo de Beaulieu Marie Anne (éd.), 1991. Jean Gobi. La Scala coeli, Paris, Editions du CNRS. p. 513-515.

ImagesImagesBilderImmaginiImágenes (0)

Exempla in this collectionExempla dans le même recueilExempla in derselben SammlungExempla in questa stessa raccoltaExempla de la misma colección:

Download this exemplum asTélécharger le fichier de cet exemplum au formatLaden Sie die Datei dieses Exemplums im FormatScarica questo exemplum comeDescargue este documento en formato:

TE019951.xmlTE019951.pdf

Download the complete collection of exemplaTélécharger la collection complète des exemplaLaden Sie die komplette Sammlung von Exempla herunterScarica la raccolta completa di exemplaDescargue la colección completa de exempla

Les exempla du ThEMA sont mis à disposition selon les termes de la Licence Creative Commons Attribution - Pas d’Utilisation Commerciale - Partage dans les Mêmes Conditions 4.0 International.ThEMA exempla are made available under the Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 4.0 International License.ThEMA exempla werden unter der Creative Commons Namensnennung - Nicht-kommerziell - Weitergabe unter gleichen Bedingungen 4.0 International Lizenz.Las exempla de ThEMA están puestas a disposición en el marco de la Licencia Creative Commons Atribución-NoComercial-CompartirIgual 4.0 Internacional.Gli exempla del ThEMA sono messi a disposizione secondo i termini della Licenza Creative Commons Attribuzione - Non commerciale - Condividi allo stesso modo 4.0 Internazionale.

This work directed by J. Berlioz, M. A. Polo de Beaulieu, and Pascal Collomb is licenced for use under ETALAB Open License 2.0 Ce travail réalisé sous la direction de J. Berlioz, M. A. Polo de Beaulieu et Pascal Collomb est mis à disposition sous licence ETALAB Licence Ouverte 2.0 This work directed by J. Berlioz, M. A. Polo de Beaulieu, and Pascal Collomb is licenced for use under ETALAB Open License 2.0 This work directed by J. Berlioz, M. A. Polo de Beaulieu, and Pascal Collomb is licenced for use under ETALAB Open License 2.0 This work directed by J. Berlioz, M. A. Polo de Beaulieu, and Pascal Collomb is licenced for use under ETALAB Open License 2.0
Powered byPropulsé parPowered byPowered byPropulsado para