Caesarius Heisterbacensis, Libri VIII miraculorum

INCIPIT SECUNDUS LIBER.

De aduocato, quem dyabolus tulit, dum iret facere exactionem320.

Retulit michi quidam abbas ordinis Cysterciensis ante annos paucos in dyocesi Bremensi militem quendam fuisse diuersarum uillarum aduocatum. Hic erat homo immisericors et auarus, frequentes et graues faciens in sibi subiectos exactiones. Die quadam propter exactionem faciendam cum ad uillam quandam properaret, dyabolus in specie hominis se illi in itinere sociauit. Quem cum tam ex horrore quam ex mutua collocutione dyabolum intellexisset, ire cum illo satis pertimuit, nullo tamen modo, neque orando neque signando, ab eo separari potuit. Cumque simul pergerent, occurrit eis homo quidam pauper, porcum in laqueo ducens. Cumque idem animal huc illucque diuerteret, iratus homo clamauit: "Dyabolus te habeat". Quo uerbo audito aduocatus sperans tali occasione ab illo liberari, ait illi: "Audi, amice, porcus iste tibi datus est: uade, tolle eum". Respondit dyabolus: "Nequaquam michi illum ex corde donauit, et ideo eum tollere non possum". Deinde transeuntes per aliquam uillam, cum infans fleret, mater in foribus domus stans turbida uoce dicebat: "Dyabolus te habeat. Quid me fletibus tuis inquietas?" Tunc miles: "Ecce! hic lucratus es animam; tolle infantem nunc, quia tuus est. Ecce! mater eius tradidit tibi illum". Cui dyabolus respondit ut prius: "Non enim michi illum dedit ex corde, sed talis est consuetudo hominibus loqui, cum irascuntur". Incipientes autem appropinquare loco, ad quem properabant, homines uille aduocatum a longe uidentes et causam aduentus eius non ignorantes, simul una uoce clamabant: "Dyabolus te habeat, dyabolo bene uenias". Quo audito dyabolus caput mouens et cachinnans ait militi: "Ecce! isti dederunt te michi ex intimo corde, et idcirco meus es". Et rapuit eum dyabolus in ipsa hora. Et quid de illo gestum sit uel quo eum deposuerit, usque in hodiernum diem ignoratur. Uerba mutue confabulationis cum milite et dyabolo per famulum eiusdem militis manifestata sunt.

Audiant hoc exemplum pauperum exactores, quorum hodie innumerabiles sunt. Quid horribilius quam neminem inpenitentem in ipso actu sceleris uiuum ducere ad infernum eternis penis cruciandum? Quam acriter hoc malum depredationis Deus uindicet, aliud exemplum declarat.

Notes:
  • 320 II, 25. Erschöpfende Literatur in Boltes Anmerkungen zu Pauli, Schimpf und Ernst Nr. 81. Besonders bekannt durch Chaucer's Friar's Tale; vgl. Skeat, Chaucer's Works III (1894), S. 450. Herolt, Promptuarium exemplorum M. 3. Herbert, Cat. of romances III, 592, 108 (= Margaret D. Howie, Sludies in the use of exempla, Diss. London 1923, S. 124) und 639,5 (= Chaucer Society, Originals and Analogues, 1888, S. 105). Tylor, Publications of the Modern Language Association of America XXXVI (1921), 35. Ulrich Jahn, Volkssagen aus Pommern und Rügen, 2. Aufl., Berlin 1889, S. 318 (kann nur literarische Reminiszenz von Strickers Fassung sein mit etlichen Ausschmückungen).
Indexed exemplum: TE004440
This work directed by J. Berlioz, M. A. Polo de Beaulieu, and Pascal Collomb is licenced for use under ETALAB Open License 2.0 Ce travail réalisé sous la direction de J. Berlioz, M. A. Polo de Beaulieu et Pascal Collomb est mis à disposition sous licence ETALAB Licence Ouverte 2.0 This work directed by J. Berlioz, M. A. Polo de Beaulieu, and Pascal Collomb is licenced for use under ETALAB Open License 2.0 This work directed by J. Berlioz, M. A. Polo de Beaulieu, and Pascal Collomb is licenced for use under ETALAB Open License 2.0 This work directed by J. Berlioz, M. A. Polo de Beaulieu, and Pascal Collomb is licenced for use under ETALAB Open License 2.0
Powered byPropulsé parPowered byPowered byPropulsado para