Thesaurus Exemplorum
Medii Aevi
Dialogus miraculorum [Strange, 1851]: III, 33, 2
ExemplumExemplumExemplumExemplumExemplum
De confessione
Orale: Haec mihi retulit beatae memoriae Walterus de Birbech monachus in Hemmenrode.
Simon (✝ 1229), frère-convers à l'abbaye d'Aulne en Belgique.
Original textTexte originalOriginaltextTesto originaleTexto original
CAPITULUM XXXIII Narratio longa et utilis de Simone converso de Alna, eiusque prophetiis.
Non est diu, quod monachus quidam peccatum quoddam gravissimum confessus est Priori suo; sed cuius fuerit generis idem
peccatum, ignoro. Quem cum Prior secundum
consuetudinem remittere vellet ad Abbatem, non acquievit. Prior vero cum pondus
auditi peccati solus portare nequiret, et monachus eius consilio minus
acquiesceret, ex nimia animi moestitia corpore tabescere coepit. Intelligens hoc
per Spiritum sanctum frater Simon de Alna conversus bene mihi
notus, dixit Priori: Domine, quid habetis? ut quid sic marcescitis? Respondente illo: Tristis sum; ait
Simon: Nolite turbari. Causam tristitiae vestrae bene novi, in brevi Dominus vos
consolabitur. Accedensque ad monachum dixit: Quare non confiteris peccatum tuum
Abbati tuo? Deus mihi revelavit illud, et si non fueris confessus debito modo,
ego te prodam. Ille conversi sanctitatem non ignorans, magis ex timore, quam ex
devotione peccatum Abbati confessus est, et Prior ab angustia liberatus est.
NOVICIUS: Videtur mihi vir iste spiritum habere prophetiae.
MONACHUS: Revera spiritum habet
prophetiae, si tamen adhuc vivit, sicut ex sequentibus cognosces. Notarius quidam Romanae curiae, cum eundem
fratrem Simonem ex multorum relations didicisset spiritum habere prophetiae,
desiderio videndi eum, ab Urbe venit in Alna monasterium, volens illo praesente
peccata sua confiteri, sperans ab eo corrigi, si aliquid omitteret; animari, si
minus plene diceret. Quem cum non invenisset in abbatia, ductus est in grangiam eiusdem coenobii, quae Colemies vocatur, in qua ille
magister erat. Quem mox ut frater Simon respexit, causam adventus eius intellexit,
et ait: Domine, exspectate me hic; ego enim ibo pro negotio domus meae ad talem locum, et cum rediero, paratus vobis ero ad
omnem vestram voluntatem. Ivit et rediit, et cum a clerici ore didicisset, quod
tamen non ignoravit, misit ad monasterium, petens sibi transmitti confessorem
discretum. Cui cum, praesente converso, idem clericus peccata sua satis devote
confiteretur, et in diversis locis aliqua per oblivionem transsiliret,
quaedam etiam propter erubescentiam minus
integraliter cum suis circumstantiis exprimeret, interrumpens eius confessionem
iam dictus Simon ait: Quare haec et haec peccata subticetis? Ista in tali aetate
commisistis, et illa
et illa in tali loco ex levitate, nonnulla ex necessitate fecistis; ubique eum
corrigens, ita ut valde miraretur, et cum Regina Austri mediam partem gratiae
eius non se audisse
fateretur. Rediens vero ad Urbem cum
gaudio magno, per totam curiam in tantum suum prophetam magnificavit, ut dominus
Papa Innocentius ad Concilium suum generale
illum vocaret, vocatumque de pluribus interrogaret, a quo tam ipse quam ceteri Cardinales didicerunt
experimento, quod spiritu polleret prophetico. Haec mihi retulit beatae
memoriae Walterus de Birbech monachus in Hemmenrode, qui ei familiarissimus
fuit, et plura de illo recitare consuevit. Alio tempore videns quandam mulierculam
peccatricem, hortabatur eam ad confessionem, dicens: Confitere me audiente. Quod
cum fecisset, non sinebat eam aliquid per oblivionem sive per erubescentiam
supprimere, ubique eius corrigens confessionem, sicut supra dictum est de clerico
Romano, ac si illam peccasse vidisset.
NOVICIUS: Considero in isto viro quivisse
spiritum Elisei, qui corpore absens et spiritu praesens, peccantem Giezi
corripuit.
MONACHUS: Non alius spiritus
operatur in iustis veteris testamenti, atque alius in sanctis gratiae, sed idem, dividens singulis prout
vult.
NOVICIUS: Si nosti adhuc aliqua de
hoc converso, precor ut edisseras mihi, quia magis videtur miraculosum, occulta
cordium nosse, et cogitationum secreta revelare, quam mortuos suscitare.
MONACHUS: Verum quidem dicis, quia scire interiora hominis, solius Dei est. Unde Apostolus: Quis scit hominum, quae sunt hominis, nisi spiritus hominis
qui in ipso est? Soles hic excluditur
spiritus divinus, qui ubique est et implet omnia, et cui ipse voluerit
revelare. Tempore illo quo domines
Conradus, nunc Episcopus Portuensis Cardinalis, novicius fuit in
Vilario, contigit fratrem Simonem cum Waltero
monacho, nunc Abbate Vilariensi, et aliis quibusdam monachis atque conversis
ordinis nostri in quadam ecclesia saeculari missam audire. Infra canonem vero
eiusdem missae, vidit idem Simon spiritum iam dicti Conradi, corpore satis a se
remoti, coram se stare, et coronam auream in capite gestare. Vidit et cogitationes
cordis eius, atque orationes, in
quibus tunc versabatur in Vilario. Finita missa, secrete locutus est Waltero, dicens: Cum videritis
nonnum Conradum novicium Vilariensem, dicite ei, ut caveat sibi, quia huiusmodi
tentationes patietur hoc anno. Tales enim cogitationes, talesque orationes iam
habuit in missa, et sciatis quia magna persona erit in ordine. Postea cum idem
Walterus vidisset novicium, coepit per ambages illum interrogare, quid infra
missas soleret orare, quidve cogitare. Respondente illo, sic et sic orare consuevi
; adiecit: Rogo etiam, ut dicatis mihi, quae fuerit oratio, qualisve cogitatio
vestra die illa Dominica infra missam. Cui cum diceret novicius: Cur tam
diligenter investigatis de cogitationibus meis? respondit: Dicite mihi, quod
quaero, et ego vobis postea causam exponam. Tunc recitans ei novicius per ordinem, quid oraverit,
vel cogitaverit infra missam illam, in magnum
eum vertit stuporem, quia nec in uno verbo discrepavit a verbis fratris Simonis.
Mox ei insinuans, quid de illo viderit, simul et modum tentationis, monuit, ut
cautus esset, ne forte sub specie boni a diabolo deciperetur. Mira res. Cum satis
idem novicius admonitus, satisque praemunitus esset, non tamen evadere potuit
tentationem praedictam, quin satis ab illa anno eodem vexaretur. Quam sublimis
persona factus sit postea, non solum in ordine, sed et in Ecclesia, novimus omnes.
Primo Prior factus est in Vilario, et deinde ibidem electus est in Abbatem; postea in Abbatem
Claraevallis; deinde promotus in Abbatem Cisterciensem. Nec in illo gradu stare
potuit, sed a domino Honorio Papa vocatus est
in Cardinalem et Episcopum Portuensem. Quid adhuc de illo futurum sit, ignoramus. - Die quadam cum idem
Simon in choro Vilariensi staret inter ceteros conversos, conversus quidam
Evirgeldus nomine, frater carnalis beatae memoriae Ulrici eiusdem domus monachi, ex opposito eius stans coepit in eo
scandalizari, et dicere in corde suo: Non videtur mihi talis esse conversus iste,
sicut ab omnibus praedicatur; neque ea quae dicit, spiritu praedicere prophetico,
sed tantum coniiciendo; et coepit eum despicere. Mox finita hora, frater
Simon
assumto Ulrico monacho, coepit ei per ordinem replicare, quae ille tractaverat in
corde suo, dicens: Monete fratrem vestrum, ne de cetero tam insipienter gratiam
Dei in aliis iudicet, ne forte ex hoc vindictam sentiat. Quod cum fecisset,
expavit Evirgeldus, discens experimento, quod aliis narrantibus credere non potuit
de illo. Horum autem quae dicta sunt, testis est dominus Walterus Abbas
Vilariensis, cuius superius feci mentionem, a cuius ea ore audivi.
NOVICIUS: Stupenda sunt quae dicis.
MONACHUS: Vix elapsi
sunt anni quatuor, quod dominus Simon, nunc Abbas Foniacensis, tunc Prior ibidem, locum nostrum visitans, eundem venerabilem
conversum secum duxit, nec tamen, ut aestimo, ipso
converse petente; quamdiu apud nos fuit, quis esset, dicere noluit. Cui quaedam
secreta, apud nos correctione digna, divinitus sunt revelata, quae recedens ipse
cuidam seniorum nostrorum indicavit, et ipse nobis, quae postea vera esse
comperimus. Eodem tempore veniens Coloniam, cum in monasterio sanctae Dei
genitricis ad
orationem staret, sororesque psallere audiret, ingemiscens ait: Heu quod in omni
collegio harum sanctimonialium nec una est de adultis, quae caritatem habeat, id
est, quae sit sine peccato mortali. Hoc eum posse
nosse per spiritum praescientiae, non solum ex praecedentibus, sed et ex
subsequentibus cognosces. Descendens cum praedicto Simone Priore frater Simon ad
partes inferiores, simul venerunt ad dominam Methildam de Smithusin, matronam valde
honestam ac devotam, quae diu illum desideraverat videre, eo quod multa
audisset de illo. Sedensque iuxta eam, per interpretem cogitationes cordis eius ei revelavit, ita ut plurimum
miraretur tantam in homine gratiam. Haec ab eiusdem matronae ore audivi. Vere,
inquit, domine, ipse mihi dixit quaecunque
cogitavi. - Anno praeterito, cum dominus Engilbertus
Archiepiscopus Coloniensis Decanum Hermannum et Godescalcum eius concanonicum
direxisset ad curiam Romanam pro absolutione crucis, et invenissent eundem Simonem in quadam grangia,
sciscitati sunt ab eo de processu negotii. Sicut eis evenit, ita de eis prophetavit. Nuncii, inquit, Episcopi
parum in curia proficient, monachus vero bene negotium suum expediet. Utrumque rei
exitus comprobavit. Nam illi infecto negotio
reversi sunt; monachus vero noster, quem cum eis misimus, ibi obtinuit quod
voiuit. Sunt adhuc alia multa et magna conversi huius opera, quae ad meam notitiam
non pervenerunt. Ex quibus tamen quaedam audivi, quae scribere nolui, eo quod
relata minus bene retinuerim. Satius duxi etiam vera subticere, quam falsa scribere.
NOVICIUS: Mirer,
si vir talis ac tantus aliquas pertulerit tentationes.
MONACHUS: Sicut audivi a
quodam eius familiari, ita eum vexabat, et forte adhuc vexare non cessat, spiritus
fornicationis per incentiva carnis, ut dicere possit cum Apostolo: Ne magnitudo revelationum extollat me, datus est mihi stimulus
carnis meae, angelus Satanae, qui me colaphizet. Dicitur tamen adhuc corpore esse virgo. A pueritia enim in
Alna nutritus pecora eiusdem monasterii pavit. Deinde factus conversus, adeo
profecit, ut cuiusdam grangiae
magister efficeretur. Qui bene ac fideliter administrans exteriora, sicut bonus ac
fidelis dispensator, dona meruit interiora.
NOVICIUS: Utinam haberent omnes
confessores conversi huius spiritum, quia tunc confitentes nullum eis, sive per
erubescentiam, sive per ignorantiam, possent subtrahere peccatum.
MONACHUS: Licet
multis confessoribus desit spiritus prophetiae, inest tamen pluribus spiritus
sapientiae atque prudentiae, per quem defectus ille suppleatur.
NOVICIUS: Dic
quaeso, prodest aliquid peccata confiteri, retenta voluntate peccandi?
ReferencesRéférencesReferenzenRiferimentiReferencias
Tubach Frederic C., 1969. Index exemplorum. A Handbook of medieval religious tales, Helsinki.:
- #1199 : Confession with clairvoyant. A secretary of the Roman Curia comes to Simon of Aulne for confession since Simon is clairvoyant and can mention every sin which the secretary has forgotten. CHeist-III #3<3>bis . (© Frederic C. Tubach)
- Manuscripts / editionsManuscrits / éditionsManuskripte / AuflagenManoscritti / edizioniManuscritos / ediciones:
-
- Strange Joseph, 1851. Caesarii Heisterbacensis Monachi Ordinis Cisterciensis Dialogus Miraculorum. Textum ad quatuor codicum manuscriptorum editionisque principiis fidem accurate recognovit Josephus Strange., Köln-Bonn-Brüssel, vols. 2. vol. 1, p. 150.
ImagesImagesBilderImmaginiImágenes (0)
Exempla in this collectionExempla dans le même recueilExempla in derselben SammlungExempla in questa stessa raccoltaExempla de la misma colección:
- TE017956 Dialogus miraculorum: III, 29
- TE017957 Dialogus miraculorum: III, 30
- TE017958 Dialogus miraculorum: III, 31
- TE017959 Dialogus miraculorum: III, 32
- TE017960 Dialogus miraculorum: III, 33, 1
- TE017961 Dialogus miraculorum: III, 33, 2
- TE017962 Dialogus miraculorum: III, 33, 3
- TE017963 Dialogus miraculorum: III, 33, 4
- TE017964 Dialogus miraculorum: III, 33, 5
- TE017965 Dialogus miraculorum: III, 33, 6
- TE017966 Dialogus miraculorum: III, 33, 7
Download this exemplum asTélécharger le fichier de cet exemplum au formatLaden Sie die Datei dieses Exemplums im FormatScarica questo exemplum comeDescargue este documento en formato:
Les exempla du ThEMA sont mis à disposition selon les termes de la Licence Creative Commons Attribution - Pas d’Utilisation Commerciale - Partage dans les Mêmes Conditions 4.0 International.ThEMA exempla are made available under the Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 4.0 International License.ThEMA exempla werden unter der Creative Commons Namensnennung - Nicht-kommerziell - Weitergabe unter gleichen Bedingungen 4.0 International Lizenz.Las exempla de ThEMA están puestas a disposición en el marco de la Licencia Creative Commons Atribución-NoComercial-CompartirIgual 4.0 Internacional.Gli exempla del ThEMA sono messi a disposizione secondo i termini della Licenza Creative Commons Attribuzione - Non commerciale - Condividi allo stesso modo 4.0 Internazionale.